Vrouwe van de Toren

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 11 januari 2019

Montserrat by Josep Monter


Zij is mijn vriend

Terwijl de nazomerse zon omhoog steeg en zijn stralen langzaam door de mistlaag heen schenen, beklom Benedicto gestaag de steile, rotsachtige helling in de berguitlopers net buiten zijn dorp. Nadat hij ongeveer een uur had gelopen, stopte de negentigjarige om op adem te komen. Hij keek in de verte om het prachtige uitzicht te bewonderen. Hij wreef over zijn grijze stoppelbaard en dwaalde in gedachten terug naar de tijd toen hij nog een jongen was.


Hij herinnerde zich levendig hoe zijn grootvader hem mee had genomen naar een geheime Katharen kapel niet ver van het dorp vandaan. Daar werd hij uitgenodigd om aan een grote eiken tafel plaats te nemen en een boek dat voor hem lag te lezen. Het boek was bekleed met rood fluweel, en voorop was een klein, rood hart geplaatst op een gouden kruis met vier gelijke armen. Op het eerste gezicht, leek het een eenvoudig boek, maar zelfs nu herinnerde Benedicto zich woord voor woord een specifieke passage aan het begin van het boek.


Tegen zij met oren die horen en ogen die zien, zeg ik dit. Als u deze woorden leest, weet dat ik niet langer van vlees en bloed ben, en dat ik alles wat ik heb geleerd, toevertrouwd heb aan de liefdevolle handen van mij eeuwige liefde, Maria Magdalena, Vrouwe van de Toren. Het is zij met wie ik ben gehuwd in Hun aanwezigheid en met Hun zegen. Het is zij met wie ik één ben. Samen, hebben zij en ik onze heilige liefdesband ingewijd. Zij is mijn vriend voor eeuwig en altijd.


Hymn of the Cathars ‘Lo Boièr’


Stained Glass Window by Rottonara


Benedicto glimlachte. Met zijn hand op zijn hart, voelde hij de liefde van die woorden zijn lichaam warmen tegen de koude berglucht van de vroege ochtend. Nu pas, toen hij het einde nabij was, begon hij de diepere betekenis te begrijpen van wat hij al die jaren geleden had gelezen, in wat zijn dorpsgenoten het Boek der Liefde noemden. Wij worden allemaal als liefde geboren en ons goddelijke doel is om volop te leven en van ons leven te genieten.


Toch voelde Benedicto zich onrustig. Een vraag hield zijn geest bezig en zou hem niet met rust laten tot hij antwoord had gekregen. Het snerpende geluid van een adelaar deed hem omhoog kijken om de prachtige vogel boven hem te zien vliegen. Hun blikken kruisten elkaar. Hij wist dat de adelaar hem aanmoedigde om zijn tocht naar de top te hervatten en om uit te voeren wat hij van plan was. Eindelijk zou hij de Vrouwe van de Toren ontmoeten en zich laten leiden door haar baken van licht.


En dus begon Benedicto aan de laatste etappe van de beklimming. Hij was ver over de helft en het zou niet lang meer duren voor hij er was. Terwijl hij liep, concentreerde hij zich op waar hij zijn voeten zette. Dit hielp hem om zijn hoofd leeg te maken en in een meditatieve staat te verkeren. Op deze manier liet hij de vraag haar werk doen.


Simple Minds This Earth That You Walk Upon


Voor hij er erg in had, bereikte Benedicto zijn bestemming: een kleine vlakte die tussen wat eiken nestelde. Daar, in het midden, herkende hij amper de eenzame eik waarmee hij als jongetje bekend was geraakt en waarvan hij zoveel was gaan houden. Sindsdien had hij de eik en dat waarover het waakte minstens drie keer per jaar bezocht. Door zijn verslechterende gezondheid echter, was zijn laatste bezoek al meer dan twee jaar geleden geweest. Het was daarom met een bijzondere mengeling van vreugde en droefenis dat hij op de eik af liep en deze begroette.


“Oude wijze, ik begroet u,” sprak hij hardop met een zachte stem.

De eik sprak niet, maar terwijl Benedicto beide handen en zijn voorhoofd op zijn stam rustte, voelde hij een reactie. Hij deed zijn ogen dicht en wisselde energie uit met de eik. Na een poos opende hij zijn ogen, deed enkele passen achteruit en fluisterde:

“Ja, het is tijd.”

Toen deed hij dertien passen van de eik naar het hoge zongedroogde gras. Daar bewoog hij voorzichtig zijn voet over de grond tot het over iets hards streek. Hij had gevonden wat hij zocht: de toegang tot de labyrint van stenen op de grond.

“Roekoe.”

Benedicto draaide zich om en zag een witte duif op een van de takken van de eenzame eik zitten.

“Mijn Vrouwe van de Toren,” zuchtte hij met een vreugdevolle glimlach op zijn gezicht.


Tree by Josep Monter


Hij wist dat zij er was om hem te begeleiden door de labyrint, en dus sloot hij zijn ogen en begon te lopen. Binnen enkele seconden verloor hij alle besef van tijd en ruimte. Fluisterend sprak hij de Vrouwe van de Toren toe:

“Wat moet ik nog volbrengen in dit leven?”

Het verbaasde hem niet om haar in zijn gedachten te horen antwoorden: ‘Er valt niets meer te doen, Benedicto. Je hebt alles gegeven wat je kon geven en volop geleefd. Je hebt een gezin groot gebracht met kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.’

Tranen van vreugde stroomden over Benedicto zijn wangen terwijl hij doorliep.


Toen hij in het midden van de labyrint aankwam, opende hij zijn ogen om de zon feller te zien schijnen dan ooit tevoren. Alles op zijn pad werd bedekt met een gouden licht. Even meende hij het gezicht van de Vrouwe in de zon te herkennen.

“Kijk goed en je zal zien dat ik het niet ben wie je voor je ziet maar jij zelf,” sprak de Vrouwe hardop met een warme, zachte stem.

Benedicto keek verbaasd.

“Dit is hoe jij er voor de wereld uitziet. Dit is waarom zij wie hun ogen op jou laten vallen, jou zien en liefhebben om wat jij bent: een baken van schitterend licht.”

Opnieuw rolden tranen over Benedicto zijn gezicht en in de hoeken van zijn glimlachende mond terwijl zijn hart gloeide en groeide van liefde. Plotseling trok een warm briesje zacht aan zijn haar. Benedicto wist wat het betekende.


De volgende dag vonden de zoons van Benedicto het levenloze lijf van hun vader in de labyrint. Terwijl zij daar hand in hand om hem heen stonden en hun laatste eer bewezen, werden zij opgeschrikt door een flits van gouden licht door de hemel. Zij stonden daar in verbazing toen een stem tot hen kwam, gedragen door de wind:

“Ik kom thuis, mijn Vrouwe.”


Simple Minds New Gold Dream (Highland Mix)


Symboliek:

Benedicto = Spaanse naam met de betekenis ‘gezegend’

Katharen: uit het Grieks ‘Katharoi’, met de betekenis ‘de zuiveren’

Magdala = De toren, grootsheid

Magdalena, Magdalene, Madeleine = Zij die uit Magdala komt

Maria Magdalena = Een wijze en verlichte vrouw die in de 1e eeuw na Christus leefde; de belichaming van: onvoorwaardelijke liefde, compassie en vergiffenis; en de echtgenote van Yeshua ben Jozef (Jezus).

Witte duif = Een van de symbolen van Maria Magdalena


Afbeeldingen:

‘Montserrat’ van Josep Monter op Pixabay.com

‘Stained Glass Window’ van Rottonara op Pixabay.com

‘Tree’ van Josep Monter op Pixabay.com


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!

Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


Wim Beunderman Concepting Branding Storytelling

For Love Only Publishing




Gearchiveerd in de categorieën: transformatie, persoonlijke groei, inzicht, hart, bewustzijn, liefde, spiritualiteit, verhalen, storytelling

Voorzien van de labels: tekstschrijver, hart, liefde

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën