Spreek je eigen waarheid

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op woensdag 18 september 2019


Rain by Public Domain Pictures


November regen viel langzaam maar zeker op de voorruit van zijn auto terwijl Brendan door de straten in de stad reed die langzaam getransformeerd werden door het donker van de nacht. Waarheen, vroeg hij zich af, wrang glimlachend, want hij wist dat het hem niets kon schelen. Door doelloos rond te rijden, kon hij zich ontspannen en afstand nemen van zijn verwarde gedachtegang. Het hielp hem om zijn leven vanuit een ander perspectief te bekijken. Zijn leven? Goede vraag. Op dit moment voelde het alsof hij het leven van anderen leefde.

“Hoe is het zover gekomen?” vroeg hij zichzelf hardop.


Jay Z ft. Justin Timberlake Holy Grail


Het gezwiep van de ruitenwissers daagde hem uit om diep naar binnen op zoek te gaan naar het antwoord. Natuurlijk wist Brendan wat hem gevangen hield in ongezonde relaties waarin hij zich continu aanpaste aan andere mensen en hun behoeften. De helderheid waarmee hij nu zijn leven bekeek, stond in schril contrast met hoe zijn keel en longen voelden. Zo lang hij zich kon herinneren, waren zijn longen aan het piepen geweest en had zijn stem gekraakt. Hoe zijn ademhaling belemmerd werd, weerspiegelde zijn gevoel van machteloosheid. Macht was iets wat buiten zijn bereik lag, in de buitenwereld. Zijn beslissingen en daden werden extern geïnitieerd en met zijn interne impulsen werd zelden rekening gehouden door anderen en door hemzelf.


Toch wist hij dat hijzelf verantwoordelijk was voor zijn leven, niet de stemmen die al zijn gedachten, gevoelens en daden dicteerden. De stemmen die hun weg in zijn hoofd hadden gevonden al die jaren geleden. Vijfendertig om precies te zijn. Ze verdrongen zijn innerlijke stem en zeiden hem wat er van hem werd verwacht, waardoor hij zijn eigen behoeften en verlangens negeerde. Zo bevond Brendan zich tussen twee vuren in. Als hij de stemmen negeerde, zou hij gestraft worden door mensen die hun met pijn doorweekte emoties op hem afreageerde. Tegelijkertijd betekende zijn eigen stem negeren dat hij zijn leven niet volledig leefde. En dat deed pijn, besefte Brendan met tranen die in zijn ogen opwelden en over zijn wangen stroomden.


The Police Voices Inside My Head


Wildflowers by LUMEN


Gezichten, zoveel gezichten verschenen voor zijn innerlijk oog en dwongen de stormvloedkering die zo lang zijn pijn had tegengehouden om te openen, waardoor Brendan brulde:

“AAARGH ... !!!”

Tegelijkertijd rukte hij aan het stuur en veroorzaakte dat de auto naar links uitzwenkte en tegen de stoeprand op reed. Vanaf dat moment versnelde alles om hem heen en flitste alles voorbij alsof hij een andere dimensie betrad. Het deed hem duizelen en voor hij er maar iets aan kon doen, raakte hij bewusteloos. Hij was zich niet langer bewust van wat er om zich heen gebeurde. Het dwong hem om diep naar binnen te gaan. Als in een droom, zag hij zichzelf lopen langs een zandpad op het platteland van Cornwall midden in de zomer. Velden van met zon besprenkelde wilde bloemen spreidden uit aan beide kanten van het zandpad en een beekje babbelde vrolijk zo’n tien passen rechts van hem. Toen hoorde hij zich, tot zijn eigen verbazing, de vreemdste woorden spreken die hij ooit gesproken had:

“Al ging ik ook in een dal der schaduw des doods, ik zou geen kwaad vrezen, want Gij zijt met mij.”


Hij wist dat ze bijbels waren, ook al had hij nog nooit van zijn leven een bijbel aangeraakt, laat staan gelezen. Bovendien had hij geen enkel idee waarom juist hij deze passage had geciteerd. Of misschien toch wel. Meteen begreep hij dat hij voorbij de woorden moest kijken om de boodschap te ontdekken die ze overbrachten. Diep van binnen begon iets aan zijn gedachten te toornen, zijn volledige aandacht eisend. Toen klonk een tedere en tegelijkertijd ferme stem van binnen:

“ik ben je innerlijke stem. Luister naar mij en je zal naar jezelf luisteren.”


Level 42 Are You Hearing What I Hear


Badger by Andy Ballard


Deze plotselinge onderbreking van zijn gedachten deed Brendan zo erg schrikken dat hij ophield met lopen en zichzelf erop betrapte dat hij nerveus om zich heen keek, alsof hij bang was dat iemand zijn innerlijke stem had horen spreken. Hij lachte zenuwachtig en begon weer met lopen. Hij wist maar al te goed dat zijn innerlijke stem gelijk had. En hij kon zich niet meer herinneren wanneer hij voor het laatst goed naar zichzelf en zijn verlangens had geluisterd. Al die andere stemmen hadden er al zo lang bovenuit geschreeuwd. Hij voelde hoe ver hij en zijn innerlijke stem van elkaar verwijderd waren. Eigenlijk waren zij vreemden voor elkaar.


“STOP! Stop nu meteen!” sprak een mannelijke stem voor hem.

Het deed Brendan abrupt halt maken. Terwijl zijn hart van angst tekeer ging, keek hij omlaag en kwam oog in oog met een zeer grote das. Het wachtte tot hij kalmeerde en keek toen naar hem met een vriendelijke, begrijpende blik in zijn ogen.

“Weet je wel waarom je hier bent?” vroeg de das.

Brendan dacht goed over de vraag na.

“Ik word begeleid,” antwoordde hij, en tot zijn verbazing voelde hij zijn hart kriebelen.

“Ja, inderdaad. Je bent hier om begeleid te worden, zodat jij je met jezelf kan herenigen.”

Brendan trok nieuwsgierig zijn wenkbrauwen omhoog.

“Precies,” sprak de das verder. “Wanneer je eenmaal opnieuw een harmonieuze relatie met jezelf hebt, zal je trouw aan jezelf zijn en ontdekken wat je eigen waarheid is.”

Wat de das hem aan het vertellen was, klonk logisch. Het klonk zelfs bekend. Ineens voelde Brendan hoe zijn hart gloeide. Een warme sensatie weergalmde door heel zijn lijf, waardoor hij moest glimlachen zoals hij had gedaan toen hij nog een klein jongetje was.

“Ah, je voelt het, hè?” vroeg de das, glimlachend.

Brendan knikte.

“Nu je het voelt, zal je je eigen waarheid moeten spreken. Kom voor jezelf op en je zal er versteld van staan wat er van komt.”

De das had amper gesproken toen hij in het niets verdween en Brendan verbaasd achterliet op het pad.


Kynance Cove by Steve Knight


Net toen Brendan begon te snappen wat er net was gebeurd, werd alles om hen heen wazig. Hij kneep met zijn ogen en wreef erin. Onnodig, zoals het bleek, want alles werd weer helder, maar nu was het landschap veranderd. Hij lachte toen hij ontdekte dat hij op een strand stond.

“Hey Brendan!” riep een vrolijke vrouwenstem achter hem.

Er verscheen een grote glimlach op zijn gezicht toen hij omdraaide en een oud-klasgenoot enkele meters van hem vandaan zag die tot haar enkels in de branding stond die zachtjes het strand aandeed.

“Faye, ben jij dat?”

“Ja, welkom in Kernow!” antwoordde Faye met een glimlach. “Kom een eindje met me wandelen.”

Zonder aarzeling, deed Brendan zijn schoenen en sokken uit en vergezelde Faye in de branding. Het water voelde heerlijk koel aan. Het hielp hem te ontspannen en te herinneren hoe Faye vroeger was toen zij samen in het laatste schooljaar hadden gezeten. Aardig was het eerste kenmerk dat hem te binnen schoot. En ook dat zij door vriend en vijand werd gerespecteerd.


“Er gebeurde iets vreemds voor ik hier kwam,” zei hij.

Faye sprak niet terwijl zij aandachtig luisterde. Brendan voelde aan dat zij al wist wat hij haar op het punt stond te vertellen.

“Iemand vertelde mij dat ik voor mezelf op moest komen.”

“Oh, bedoel je de das?”

“Ja,” antwoordde Brendan op nieuwsgierige toon. “Hij deed me wel aan jou denken.”

“Dank je wel voor je compliment,” zei Faye lachend.

Brendan grijnsde.

“Jij kwam voor jezelf op,” legde hij uit. “Je was altijd aardig tegen mij en accepteerde me zoals ik was. Daar wil ik je voor bedanken.”

“We hebben allemaal onze sterktes en onze zwaktes, Brendan. Ik ben blij dat je leert om eerst naar je eigen behoeften te luisteren.”

“Ik ook,” sprak Brendan instemmend.

“Weet je wat ik zo leuk vind aan jou?” vroeg Faye.

Brendan schudde zijn hoofd.

“Er is iets aan jou wat ik zelden bij andere mensen zie. Je hebt ogen die zien en oren die horen.”

Brendan hing aan Faye’s lippen.

“Wat ik bedoel, is dat je helder ziet en hoort wat anderen niet kunnen zien en horen. Je voelt de diepere betekenis van wat er wel en wat er niet gezegd wordt.”

Faye’s woorden deden Brendan’s hart gloeien. Toen, tot zijn verbazing, kuste zij hem zachtjes op beide wangen, waardoor die ook gingen gloeien.


In een oogwenk verdween Faye op dezelfde manier als de das dat had gedaan en opende Brendan zijn ogen om te zien hoe de stralen van de ochtendzon zijn slaapkamer binnenstroomden. Tranen van geluk rolden over zijn wangen terwijl hij hardop tegen zichzelf zei:

“Dank je wel. Nu zie ik alles helder.”


Jimmy Cliff I Can See Clearly Now


Symboliek das: Voor jezelf opkomen, doorzettingsvermogen, vastberadenheid


Afbeeldingen:

‘Rain’ van Public Domain Pictures op Pixabay

‘Wildflowers’ van LUM3N op Pixabay

‘Badger’ van Andy Ballard op Pixabay

‘Kynance Cove 2’ van Steve Knight op Freeimages.com


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!

Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


Wim Beunderman Concepting Branding Storytelling

For Love Only Publishing




Gearchiveerd in de categorieën: dromen, transformatie, persoonlijke groei, inzicht, zelfinzicht, hart, bewustzijn, liefde, verhalen, storytelling

Voorzien van de labels: tekstschrijver, hart, verlangen, waarheid, emotie

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën