Het komt helemaal goed met jou

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op donderdag 21 maart 2019


Australia by Snarsy


“En blijf uit het hoge gras, Jude. Het krioelt er van de slangen,” waarschuwde Jude zijn oma.

“Maak je geen zorgen, oma,” riep Jude, de hordeur achter hem dichtgooiend, terwijl hij de achtertuin in rende.

Oma glimlachte wat weemoedig. Zij was trots op hoe haar zesjarige kleinzoon met zijn verlies omging. Het was bijna een jaar geleden dat zijn ouders Oma haar zoon en schoondochter omkwamen in een auto ongeluk. Vlak daarna was Jude verhuisd van de stad om met haar en opa op hun veehouderij vlakbij Mount Archer te gaan wonen. In het begin was zij bang geweest dat Jude zich zou afsluiten, maar de verhuizing naar het platteland bleek een perfecte remedie. Jude had troost gevonden in de natuur.


Cat Stevens The Wind

;


Terwijl hij door het hoge droge gras liep weg van het weiland naar het bos, voelde Jude een heerlijke rust in zich opkomen. Het enige geluid dat hij hoorde, waren de klanken van een eenzame currawong. Het zou weer een hete dag worden, dacht hij toen de brandende stralen van de zon die weerkaatst werden van de watertank hem zijn ogen deed knipperen. Hij versnelde zijn pas en zuchtte van opluchting toen hij eenmaal de welkome schaduw van de bomen bereikte. Hij luisterde goed of hij de kleine waterval in de verte kon horen, en lette daardoor niet goed op waar hij liep. Geen wonder dat hij opschrok van het geruis door de bladeren rechts van hem. Hij stond meteen stil, lichtte de rand van zijn Akubra hoed die hij van zijn vader had geërfd omhoog en werd prettig verrast om een hagedis over het pad te zien haasten naar een rots links van hem.


Lizard by Sandid


Hij liep er langzaam op af terwijl hij het vogelgidsje dat zijn opa hem had gegeven uit zijn zak haalde. Maar, voor hij eraan toekwam de hagedis te identificeren, klonk er een stem achter hem:

“Het is een eastern water dragon.”

Jude draaide zich snel om en kwam oog in oog met een jongen die dezelfde leeftijd als hij leek te hebben. Gek genoeg voelde de plotselinge verschijning van deze vreemdeling niet als een verrassing. Sterker nog, de jongen kwam hem bekend voor.


“Dank je,” zei Jude.

“Mijn naam is Jude,” vervolgde de jongen. “Hoe heet jij?”

“Oh, echt? Zo heet ik ook,” antwoordde Jude verrast.

De jongen glimlachte.

“Wat grappig.”

Even stonden Jude en de jongen in stilte. Beiden vroegen zich af wat zij nu zouden zeggen. Het was de jongen die de stilte verbrak.

“Dat is een geweldig boekje. Mijn vader had vroeger precies hetzelfde. Ik mocht het van hem meenemen als ik hierheen ging net zoals jij.”

“Dat is toevallig,” reageerde Jude.

“Ja.”

“Kom je hier vaak?” vroeg Jude.

“Hmm, niet zo vaak meer. Waar woon jij?”

“In het grote huis met mijn opa en oma,” antwoordde Jude en wees in de richting van zijn grootouders huis. Ik ben er vorig jaar naartoe verhuisd toen papa en mama omkwamen in een auto ongeluk.”

“Oh, het spijt me.”

“Dat geeft niet,” zei Jude met een ongelukkige uitdrukking op zijn gezicht.


George Harrison All Things Must Pass


De jongen nam een stap naar Jude toe en legde zijn hand op Jude zijn schouder.

“Het is goed om te huilen, hoor. Ik doe het wel vaker.”

Jude zijn wenkbrauwen trokken omhoog.

“Mijn vader zegt dat het goed is om af en toe eens flink te huilen. Hij zegt dat het de pijn wegspoelt en je hart opent om liefde naar binnen te laten,” legde de jongen uit.

Jude glimlachte terwijl tranen over zijn wangen liepen. De jongen glimlachte terug met een warme blik in zijn ogen.

“Het komt helemaal goed met jou,” zei hij.

Jude knikte.

“Nou, ik ga er nu vandoor,” zei de jongen, en in een oogwenk verdween hij in het bod, Jude achterlatend met de hagedis die nog roerloos op de rots hurkte.


Rond een uur, toen Jude thuiskwam, vond hij oma in de keuken de lunch aan het voorbereiden.

“Hoi Jude,” zei zijn oma en gaf hem een kusje op zijn wang.

“Hoi oma,” zei Jude en ging aan de keukentafel zitten.

“Oma, ik kwam een jongen tegen in het bos bij de waterval.”

Oma keek op.

“Oh?”

“Ja, hij vertelde dat hij ook een vogelgidsje net zoals dat wat ik van opa heb gekregen meenam.”

“Dat is toevallig. Vertelde hij je waar hij woont?”

“Nee, maar ik heb het gevoel dat hij deze buurt goed kent.”

Oma stopte waar zij mee bezig was en keek Jude vragend aan.

“En weet je wat? Hij heet ook Jude.”

Oma’s hart leek te bevriezen terwijl er een rilling over haar rug ging.

“Wat is er, oma?” vroeg Jude toen hij zijn oma’s gezicht zag verbleken. “Je kijkt alsof je een spook hebt gezien.”


Het duurde wel een minuut voor oma zich had hersteld.

“Ik denk dat jij er één hebt gezien, Jude. Je hebt de geest van onze andere zoon gezien.”

Jude spitste zijn oren.

“Jouw papa had een oudere broer. Zijn naam was Jude en papa en mama hebben jou ter ere van hem naar hem vernoemd. Op een dag, toen hij ongeveer jouw leeftijd had, ging hij in zijn eentje zwemmen in de waterplas.”

“Bedoel je die plas waar ik niet van jou naar toe mag?”

Oma knikte en ging verder met haar verhaal te vertellen.

“Toen hij die avond niet thuiskwam voor het warm eten, ging opa op zoek naar hem. Jude moet zijn hoofd tegen een rots hebben gestoten en zijn verdronken, want opa vond hem voorover drijven met een bloedend wond aan de zijkant van zijn hoofd.”

“Oh, oma,” zei Jude terwijl hij opstond uit zijn stoel en zich naar zijn oma haastte om zijn armen om haar heen te slaan toen zijn in tranen uitbarstte.

“Het komt helemaal goed met jou,” zei Jude in een poging haar te troosten. “Dat zei Jude ook tegen mij.”

Oma hield op met huilen en glimlachte.

“Hij zei ook dat hullen de pijn wegspoelt en je hart opent om liefde naar binnen te laten.”

“Dat heeft ie van zijn vader, jouw opa.”


Die avond toen Jude in zijn bed lag en wegdreef in zijn dromen, hoorde hij een stem naar hem fluisteren: ‘Het komt helemaal goed met jou’.


Sky by Sandid


Op een middag toen Jude achter in de dertig was, ging hij op bezoek bij zijn oma. Opa was zo’n vijf jaar geleden overleden, en lang daarvoor waren hij en oma gestopt met de veehouderij en begonnen meer van hun tijd samen te genieten. Toch begonnen de jaren en het vroegtijdig verlies van zoveel dierbaren hun weerslag te hebben op oma. Nu dat haar man er ook niet meer was, vroeg zij zich af waarvoor zij nog leefde. Om het erger te maken, ging haar gezondheid dusdanig achteruit dat zij amper voor zichzelf kon zorgen. Daarom besloot zij om te verhuizen naar een verzorgingstehuis.


Jude hielp oma om haar laatste spullen in te pakken.

“We hebben met z’n tweeën geweldige tijden meegemaakt, oma,” zei hij terwijl hij en oma door een van haar fotoalbums bladerden.

“Dat hebben we zeker,” antwoordde oma.

Toen Jude net het fotoalbum terug in de doos zou leggen, viel een van de foto’s op oma’s schoot. Zij raapte het op en bekeek het eens goed.

“Jude,” fluisterde oma weemoedig.

“Ja, oma.”

“Nee, ik bedoel mijn zoon Jude.”

Nu keek Jude ook goed naar de foto en herinnerde iets wat hij al lang vergeten was; de dag toen hij de geest van zijn naamgenoot had ontmoet. Toen draaide hij zich weg van de foto en legde zijn arm om oma’s schouders.

“Het komt helemaal goed met jou,” sprak hij zacht.


“Goed, oma, dan zie ik je morgenochtend,” zei Jude toen hij oma die avond naar bed had gebracht. “Slaap lekker.”

“Jij ook, Jude. Tot morgen.”

Jude stapte toen in zijn auto en reed huiswaarts. Toen hij het zandpad van de veehouderij had verlaten en de hoofdweg opreed, deed hij de radio aan en hoorde deze liedtekst: ‘Remember to let her into your heart, then you will start to make it better’. Meteen herinnerde het hem aan de woorden al die jaren geleden van de andere Jude: ‘Huilen spoelt de pijn weg en opent je hart om liefde naar binnen te laten’. Je hebt gelijk, zei Jude in zichzelf. Tegelijkertijd voelde hij het kriebelen aan zijn hart, onbewust van het feit dat, in haar slaap, oma de fysieke wereld had verlaten om met haar zoon herenigd te worden. Niemand zou ooit weten welke laatste woorden zij had gefluisterd met een glimlach op haar gezicht: “Hey Jude ...”


Voor L.


The Beatles Hey Jude


Afbeeldingen:

‘Australia’ van Snarsy op Pixabay

‘Lizard’ van Sandid op Pixabay

‘Sky’ van Sandid op Pixabay


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!

Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


Wim Beunderman Concepting Branding Storytelling

For Love Only Publishing




Gearchiveerd in de categorieën: levensbeschouwing, transformatie, persoonlijke groei, zelfinzicht, hart, bewustzijn, liefde, kracht, verhalen, outback, natuur, storytelling

Voorzien van de labels: tekstschrijver, dromen, hart, liefde, natuur

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën