En de wind fluisterde - Aflevering 8

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op zondag 1 oktober 2017

Australian Magpie by Missterryw


Klik hier om dit verhaal vanaf het begin te lezen!


Aflevering 8

Ondertussen, aan de andere kant van de wereld, werd Deborah wakker van het gezang van de eksters in de grote ‘red gum’ boom achter het huis.

“Hmm,” zuchtte zij tevreden, “goedemorgen eksters.”

Anders dan anderen, had zij zolang zij zich kon herinneren van eksters gehouden. Zij begreep mensen hun aversie voor hen in het voorjaar, als zij op voorbijgangers doken en hen zelfs pikten. Toch geloofde zij dat de eksters een zwak voor haar hadden, want op haar hadden zij nooit gedoken. Vroeger had haar moeder gezegd dat het kwam door haar donkere haar, aangezien eksters vooral op mensen met blond haar doken, maar zij geloofde wat anders.


Zij had zich altijd diep verbonden gevoeld met de natuur en genoot van lange wandelingen in het bos. Vaak zat zij een poos op een rots of een boomstam om het uitzicht te bewonderen. De ligging van het land, de kleuren in het landschap, de laagvliegende vogels of gewoon de wind die door de bladeren ruiste, konden haar urenlang bezighouden. Het bezorgde haar een diep gevoel van kalmte, naast een verlangen. Zij wist niet waarnaar, maar iets diep van binnen raakte haar en gaf haar een gevoel van verbinding met de hele wereld. Vooral met de eksters voelde zij zich verbonden. Die voelden als haar familie. En soms begon zij zelfs een gesprek met hen.


Mensen zoals haar zus en een van haar leraren op de lagere school zeiden dat zij niet helemaal goed was. Haar ouders daarentegen, vooral haar vader, zeiden dat zij een gave had en moedigden haar aan om het te blijven doen. Zij was blij dat zij dat deden. Het gaf haar een houvast en bracht diepgang in haar leven. Bovendien had zij vele van de Aboriginal fabels en ‘dreamings’ gelezen, en zij hield het meest van de ekster dreaming. Volgens dit verhaal hadden de eksters de mensen geholpen de lucht omhoog te tillen, die zo laag boven de grond hing dat mensen niet konden lopen, bomen niet hoog konden groeien en vogels niet konden vliegen. Toen de lucht omhoog was getild, verscheen de zon en waren de mensen getuige van hun eerste zonsopkomst. Van toen af aan zongen de eksters bij zonsopkomst om de wereld te herinneren aan hun prestatie.


Hierom was Deborah de eksters dankbaar en geloofde zij dat zij, door met hen te praten, hen eigenlijk aan het bedanken was namens de mensheid. Nu voelde zij zich ook dankbaar. Zij geeuwde en wreef de slaap uit haar ogen, rekte haar rug en ledematen en sprong uit bed. Toen opende zij het raam en begon met de eksters te praten, gelukkig onbewust van de vreemde blikken die haar naaste buren haar gaven. Terwijl zij de vogels een voor een bedankte, begon zij een boodschap aan te voelen die zij haar stuurden. Zij kondigden voorspoed aan en zij wist dat het waarheid zou worden, want de wind had haar hetzelfde gezegd in haar droom.


Klik hier om aflevering 9 te lezen!



Afbeeldingen:

‘Australian Magpie‘ van Missterryw op Freeimages.com



Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!


Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


https://wimbeunderman.com

https://forloveonlypublishing.com




Gearchiveerd in de categorieën: schrijven, verhalen

Voorzien van de labels: tekstschrijver, dromen, moed, natuur, website

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën