En de wind fluisterde - Aflevering 26

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op vrijdag 21 september 2018


Alice Springs in Summer by Charlie Lawrence


Klik hier om dit verhaal vanaf het begin te lezen!


Aflevering 26

“Wat is dan die domme fout die je had gemaakt?” vroeg Deborah nieuwsgierig aan Jenny, toen zij klaar waren met praten met Norm op de stoep net buiten het strandhuis.

De vraag deed Jenny blozen van schaamte. Tegelijkertijd wist Jenny dat het beter was voor zowel haar als Deborah om nu alles eruit te gooien. Daarom schraapte zij haar keel en begon Deborah te vertellen over de fout die haar dwars zat.

“Zonet noemde jij het bespieden en toen realiseerde ik me wie het kan zij die jou aan het bespieden is.”

Deborahs ogen gingen wijd open staan terwijl zij aandachtig luisterde naar de woorden van haar zus.

“Laten we naar binnen gaan,” stelde zij voor.

“Goed idee,” antwoordde Jenny, en toen gingen zij door de voordeur naar binnen.


Toen zij eenmaal in de woonkamer zaten, ging Jenny verder met haar verhaal te vertellen.

“Eergisteren was ik in Woolworths supermarkt toen ik Angela tegen het lijf liep.”

De naam ‘Angela’ klonk Deborah bekend in de oren, maar zij kon de naam niet plaatsen bij iemand die zij kende.

“Je weet wel, onze oppas toen we nog jong waren,” legde Jenny uit toen zij zag hoe Deborah worstelde om het zich te herinneren.

“Oh ja, die herinner ik me nu,” sprak Deborah glimlachend, “Zij was zo aardig tegen ons.”

“Ja, inderdaad,” stemde Jenny in. “In ieder geval, we begonnen te kletsen over vroeger toen jouw naam naar boven kwam.”

Deborah glimlachte een warme glimlach toen zij dit hoorde.


“Zij wou weten hoe het met je ging. Dus, zonder haar details te geven, vertelde ik haar dat je moeilijke tijden had meegemaakt en dat je nu rust aan het vinden was in het strandhuis. Tot dan was er niets aan de hand, tot Angela me begon te vertellen over Marcia.”

Deborah kon zich Angela’s dochter Marcia herinneren, die haar leeftijd was en in hetzelfde jaar zat als zij op de basis school en de middelbare school. Zij herinnerde zich ook Marcia haar neiging om achter mensen hun rug om te praten.

“Het blijkt dat Marcia helemaal ontspoorde na de middelbare school. Volgens Angela kon Marcia gewoon niet omgaan met hoe haar vader haar en haar moeder had behandeld.”

“Ik herinner het me nu,” onderbrak Deborah haar. “Haar vader heeft haar en Angela verlaten toen Marcia in de zesde klas zat.”

“Dat klopt, zus. Angela vertelde me wat weinig mensen wisten maar wat onze familie altijd al vermoedde. Dat haar man niet alleen haar en Marcia verbaal mishandelde, maar ook fysiek gewelddadig was.”


Deborah huiverde toen zij herinnerde hoe hun eigen vader gefrustreerd raakte door zijn pogingen om de politie te alarmeren over de agressie in het huishouden van de Sullivans. De politie nam hem niet serieus. Zij gaven hem zelfs een waarschuwing voor het doen van valse beschuldigingen zonder voldoende bewijs.

“Dat verklaart een hoop,” antwoordde Deborah. “Marcia was erg gespannen en een keer bij gym toen ze sprong om een bal te vangen, ging haar T-shirt omhoog en kwam er een enorme blauw plek op haar ribben tevoorschijn. Ik weet nog dat we allemaal geschokt waren. De lerares, mevrouw Tracy maakte er melding van bij de directeur, maar hij negeerde het gewoon.”

“Oh hij. Hij was een echte klootzak,” vloekte Jenny. “Hij veegde heel veel onder het tapijt en moet meer hebben geweten over Marcia haar thuissituatie. Nou, in ieder geval ging het van erg tot erger. Het was een wonder dat Marcia de middelbare school afmaakte en die baan kreeg bij het tuincentrum.”

Deborah knikte.


“Toch begon zij om te gaan met de verkeerde mensen. Zij experimenteerde met drugs, werd verliefd op een of andere vent die zich bezighield met Satanische rituelen en begon zelf ook aan zwarte magie te doen. Toen kon zelfs Angela niet tot Marcia doordringen. Gelukkig bezoekt Marcia haar af en toe. Het blijkt dat ze nu woont in een verlaten goudzoekers hut ergens in de verlatenheid. Ik geloof dat Marcia contact opnam met Angela net nadat ik Angela laatst sprak.”

“Dat geloof ik ook, Jen,” zei Deborah en legde haar arm om Jenny haar schouders. “Maakt niet uit. Je had niet kunnen vermoeden dat dit zou gebeuren.”

“Nee,” antwoordde Jenny somber. “Maar we hebben nog steeds te maken met psychopaat Marcia die erop uit is om ik weet niet wat met jou te doen.”

“Weet je wat? Laten we dit eventjes vergeten. Onze volgende stap komt vanzelf in ons op. Bovendien, wat kan er mij nou overkomen als mijn zusje hier is om me te beschermen?” voegde zij er liefdevol aan toe.
“Inderdaad,” lachte Jenny.

Die nacht lag Deborah in bed met het beeld van Marcia haar droevige gezicht voor zich en voelde zij Marcia haar pijn. Zij huilde zich in slaap.


WORDT VERVOLGD...


Afbeeldingen:

‘Alice Springs in Summer’ van Charlie Lawrence op Freeimages.com


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!

Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


Wim Beunderman Concepting Branding Storytelling

For Love Only Publishing




Gearchiveerd in de categorieën: schrijven, liefde, verhalen, storytelling

Voorzien van de labels: tekstschrijver, hart

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën