En de wind fluisterde - Aflevering 18

Geschreven door Wim Beunderman, geplaatst op woensdag 7 maart 2018


Reveal by Jonathan M


Klik hier om dit verhaal vanaf het begin te lezen!


Aflevering 18


Giuseppe sloot zijn ogen en begon het verhaal op te halen dat Bee hem had verteld over de kauri schelp:


Vele jaren geleden, toen de tijd begon, was er een jonge man die Googong heette. Hij was een bedreven jager en ging vaak dagen weg, op zoek naar prooi waarvan zijn stam lange tijd kon eten. Gelukkig was zijn oriëntatievermogen ook uitstekend, waardoor hij altijd gemakkelijk zijn weg terugvond. Echter, op een dag toen hij op jacht was, was hij zo gericht op het achtervolgen van een grote wallaroe in onbekend gebied, dat hij zijn richting verloor.


Voor hij er erg in had, raakte Googong de weg naar huis kwijt. Hij stond op één been tegen zijn speer aangeleund terwijl hij overdacht wat hij nu zou doen, toen hij afgeleid werd door een lawaaierige groep regenbooglori’s die boven hem voorbij vlogen. Hij keek omhoog en besloot instinctief om hen te volgen. Hij had geluk dat de levendige kleine papegaaitjes geen haast hadden, en daarom kon Googong hen makkelijk bijhouden. Het duurde maar even voor het landschap begon te veranderen van kreupelhout in regenwoud. Zo’n omgeving was nieuw voor Googong, en zijn mond viel open van verbazing toen hij al die verschillende bomen, struiken, bloemen en vogels zag die hij nog nooit eerder had gezien.


Toen hij in oostelijke richting doorliep, viel Googong een brullend geluid op, dat ook uit het oosten kwam. Wat zou dat nou zijn, vroeg hij zich af met een onrustig gevoel. Toch bleef hij de lori’s volgen tot die besloten om neer te strijken in een hoge rode eucalyptus. “Hmm,” zuchtte Googong, “welke kant moet ik nu op?” Hij dacht even na voor hij besloot om in de richting van het brullende geluid te blijven lopen.


Het geluid werd steeds harder, en Googong werd steeds nieuwsgieriger naar wat het veroorzaakte. Hij hoefde niet lang te wachten. Toen hij naar links afboog, werd hij verwelkomd door zonnestralen die hun weg vonden door het zware bladerdek van de bomen. Diep van binnen werd hij aangespoord om zijn pas te versnellen, en plotseling bevond hij zich op een lange strook van fijn, wit zand dat uitkeek over een enorme watermassa die continu in een golfbeweging over het zand rolde. Het deed hem stilstaan en in verbazing staren naar wat hij ooit de stamouders de oceaan had horen noemen.


Plotseling werd hij opgeschrikt door het geluid van voetstappen in het struikgewas. Hij draaide zich om en zag een jonge vrouw hem langzaam naderen. Opnieuw viel zijn mond open van verbazing terwijl hij onbeschaamd naar haar staarde. Hij was overdonderd door haar schoonheid en werd in één klap verliefd op haar.


“Goedendag,” sprak hij en was verbaasd toen zij antwoordde in zijn moedertaal.

“Goedendag,” zei zij blozend, “ik verwachtte jou al.”

Nu was Googong werkelijk verbluft. Het deed de vrouw glimlachen.

“Mijn naam is Burrungai. Welkom in ons land.”

“Oh, dank je,” antwoordde Googong, “en mijn naam is Googong.”

“Toen ik nog een jong meisje was, voorspelde mijn oma dat een knappe, jonge jager uit het westen ons zou komen bezoeken.”

Googong luisterde aandachtig naar Burrungai, nieuwsgierig naar haar en de voorspelling.
“Voel jij het ook?” vroeg zij, terwijl zij haar hand op haar hart legde.

Googong begreep haar meteen en plaatste ook zijn hand op zijn hart.

“Ja,” antwoordde hij. “Wat betekent het, Burrungai?”

“Het betekent, zoals de voorspelling dat verwoordt, dat wij voor elkaar bestemd zijn. Jij en ik zijn twee helften van een geheel, en door onze hereniging worden wij veel krachtiger dan we ooit alleen konden zijn.”


Googong had even nodig om alles wat hij net had gehoord tot zich te nemen. Het koor van tropische vogels op de achtergrond hielpen hem daarbij.

“Dus, wij zijn tweeling zielen. Is dat wat je bedoelt?”

“Ja,” knikte Burrungai.

Toen begon zij verdrietig te kijken.

“Wat is er?” vroeg Googong aan zijn nieuwe geliefde.

“De voorspelling zegt ook dat wij maar één dag en één nacht samen zullen zijn.”

“Maar, waarom?” onderbrak Googong haar.
“Wij moeten de bekrachtiging die voortkomt uit onze hereniging toepassen op ons leven met onze stam. Alleen dan zullen wij allen daar profijt van hebben.”

Nu was het Googong die zich verdrietig voelde en Burrungai las het in zijn gezicht.


De herinnering aan dit deel van het verhaal kwam als een klap voor Giuseppe. Opnieuw herkende hij de gelijkenis van het verhaal met zijn eigen echte liefdesverhaal. Terwijl tranen over zijn gezicht stroomden, slikte hij de brok in zijn keel weg en ging verder met Bee haar verhaal op te halen.


Klik hier om aflevering 19 te lezen!


Afbeeldingen:

‘Reveal’ van Jonathan M op Freeimages.com


Wil je ook op de hoogte blijven? Abonneer je op de Tekstschrijver nodig Blog!

Wil je meer weten over mijn diensten? Kijk dan verder op mijn tekstschrijver website of op mijn andere twee websites:


Wim Beunderman Concepting Branding Storytelling

For Love Only Publishing




Gearchiveerd in de categorieën: liefde, verhalen, storytelling

Voorzien van de labels: tekstschrijver, hart, ziel, liefde

Deel deze blog

Geef je reactie op deze blog

Abonneer op mijn blog
Categorieën